Soulgrind - Ad Pulchram Mortem (Review)

«Ad Pulchram Mortem: Οι Soulgrind επιστρέφουν από το σκοτάδι με μια όμορφη, μελαγχολική αγριότητα!»αγριότητα!»

Υπάρχουν επιστροφές που μοιάζουν απλώς με μια υπενθύμιση ότι μια μπάντα υπήρχε κάποτε. Και υπάρχουν επιστροφές που αποδεικνύουν πως, όσο μεγάλο κι αν είναι το διάλειμμα, η πραγματική μουσική ταυτότητα δεν εξαφανίζεται ποτέ.

Οι Φινλανδοί Soulgrind ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία.

Δεκαέξι χρόνια μετά το The Tuoni Pathway του 2010, το συγκρότημα επιστρέφει με το δέκατο full-length της καριέρας του, Ad Pulchram Mortem, έναν τίτλο που μεταφράζεται περίπου ως «προς έναν όμορφο θάνατο». Το album κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου 2026 μέσω της Inverse Records και περιλαμβάνει δέκα συνθέσεις συνολικής διάρκειας περίπου 65 λεπτών.

Και αν περιμένεις από μια μπάντα που ξεκίνησε το 1992 να επιστρέψει απλώς αναπαράγοντας το παρελθόν της, το Ad Pulchram Mortem έχει διαφορετική άποψη.

Οι Soulgrind έχουν κρατήσει τον σκοτεινό πυρήνα τους, αλλά τον έχουν γεμίσει με Gothic Metal, melodic Black Metal, Death/Doom, Thrash και έντονες folk και ατμοσφαιρικές αποχρώσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που μπορεί να γίνει άγριος μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και αμέσως μετά να μετατραπεί σε κάτι μελαγχολικό και σχεδόν τελετουργικό.

Δεκαέξι χρόνια σιωπής

Το μεγαλύτερο ερώτημα πριν από την ακρόαση ήταν προφανές. Τι μπορεί να κάνει μια μπάντα μετά από δεκαέξι χρόνια απουσίας; Η απάντηση των Soulgrind είναι: να μην προσπαθήσει να αποδείξει τίποτα.

Το Ad Pulchram Mortem ακούγεται σαν φυσική συνέχεια μιας πορείας που ξεκίνησε στις αρχές των '90s, αλλά χωρίς να είναι προσκολλημένη σε κάποια συγκεκριμένη εποχή. Η μπάντα έχει εξελιχθεί σημαντικά από τις πρώτες death/doom ημέρες της προς ένα πιο μελωδικό και gothic-oriented metal, χωρίς όμως να έχει χάσει την τραχύτητα του παλιού της ήχου.

Και αυτή η συνύπαρξη παρελθόντος και παρόντος είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο του δίσκου.

Παραγωγή

Η παραγωγή κρατά αρκετή από τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που χρειάζεται η μουσική. Δεν είναι υπερβολικά polished.

Οι κιθάρες παραμένουν βαριές, τα drums έχουν δύναμη και τα keyboards μπορούν να δημιουργήσουν τον απαραίτητο χώρο. Είναι ένα album με τόσο έντονο υλικό θα μπορούσε να ξεφύγει αλλά εδώ έχουν βάλει τις σωστές βάσεις και τίποτα δεν πάει off track.

Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν

The Origin of the White Serpent

Σχεδόν εννέα λεπτά σκοτεινού μεγαλείου.

Εδώ οι Soulgrind δείχνουν αμέσως το σημαντικότερο όπλο τους: την αντίθεση. Τα βαθιά, τραχιά φωνητικά του Azhemin συγκρούονται με την καθαρή, μελωδική φωνή της Tanya Lilith, δημιουργώντας αυτή την κλασική beauty-and-beast δυναμική, χωρίς όμως να ακούγεται ξεπερασμένη. Οι κιθάρες κινούνται ανάμεσα σε Death/Doom βάρος και μελωδικό Gothic Metal, ενώ τα keyboards προσθέτουν μια σκοτεινή, σχεδόν κινηματογραφική διάσταση.

Είναι ένα από τα κομμάτια που δείχνουν από νωρίς ότι το Ad Pulchram Mortem δεν πρόκειται να είναι ένας εύκολος δίσκος.

In the Citrus of Tuonela

Και εδώ οι Soulgrind γίνονται πραγματικά σκοτεινοί.

Τα keyboards του Azhemin δημιουργούν μια σχεδόν εφιαλτική ατμόσφαιρα, ενώ οι κιθάρες κινούνται σε πιο μαύρα και απειλητικά μονοπάτια. Το In the Circus of Tuonela είναι πιθανότατα ένα από τα πιο παράξενα κομμάτια του album. Και αυτό είναι ταυτόχρονα το δυνατό και το αδύναμο σημείο του.

Δεν διαθέτει το ίδιο άμεσο hook με άλλα tracks, κάτι που έχει επισημανθεί και σε πρόσφατες κριτικές. Όμως λειτουργεί σαν απαραίτητη αλλαγή ατμόσφαιρας μέσα στη συνολική ροή.

Dark Water Wide

Αν θέλεις να ακούσεις τη σκληρότερη πλευρά του album, εδώ πρέπει να σταθείς.

Το Dark Water Wide συνδυάζει Gothic με Black Metal ένταση, ενώ το μπάσο και τα drums δημιουργούν ένα στιβαρό, βαρύ υπόβαθρο. Οι κιθάρες δεν προσπαθούν να γίνουν υπερβολικά τεχνικές. Χτυπούν εκεί που πρέπει. Και τα φωνητικά του Azhemin προσθέτουν αυτή την άγρια, σχεδόν δαιμονική διάσταση που χρειάζεται το κομμάτι.

Evil Dead

Το Evil Dead είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα της κινηματογραφικής πλευράς του album.

Εδώ η μπάντα γίνεται πιο σκοτεινή, αλλά δεν εγκαταλείπει το βασικό της heavy metal DNA. Οι κιθάρες παραμένουν μπροστά και τα drums κρατούν μια σταθερή, επιθετική κίνηση. Το τραγούδι λειτουργεί περισσότερο σαν heavy metal homage παρά σαν προσπάθεια να δημιουργήσει horror soundtrack. Και αυτή ακριβώς η προσέγγιση το κάνει να λειτουργεί.

Tears of the Earth

Εδώ βρίσκεται μία από τις πιο όμορφες στιγμές του δίσκου.

Το Tears of the Earth κινείται προς το Doom/Gothic Metal, αφήνοντας τη Tanya Lilith να πάρει το επίκεντρο. Η φωνή της δεν λειτουργεί απλώς ως αντίθεση στα growls. Είναι η ψυχή της σύνθεσης. Υπάρχει μια τελετουργική αίσθηση στην ερμηνεία της, ενώ η μουσική παραμένει βαριά χωρίς να χάνει τη μελωδικότητά της.

Είναι από τα κομμάτια που δείχνουν γιατί η συγκεκριμένη φωνητική συνύπαρξη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα των Soulgrind.

A Whispered Curse Upon the Gale

Και μετά...Επίθεση.

Το A Whispered Curse Upon the Gale είναι ένα από τα πιο βαριά κομμάτια του album. Τα drums του Suntio είναι ασταμάτητα, οι κιθάρες αποκτούν μεγαλύτερη επιθετικότητα και τα harsh vocals βγαίνουν μπροστά χωρίς κανένα συμβιβασμό. Ταυτόχρονα, το κομμάτι δεν εγκαταλείπει τη μελωδία.

Αυτό είναι το κόλπο των Soulgrind. Μπορούν να γίνουν άγριοι χωρίς να γίνουν μονοδιάστατοι. Και εδώ το πετυχαίνουν απόλυτα.

Η Tanya Lilith και το «beauty vs. beast»

Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που δίνει στο Ad Pulchram Mortem μεγάλο μέρος της ιδιαίτερης ταυτότητάς του, αυτή είναι η Tanya Lilith.

Η καθαρή φωνή της λειτουργεί σαν αντίβαρο στα βαθιά harsh vocals των Azhemin και Micko Hell. Όταν οι τελευταίοι βυθίζουν τα τραγούδια στο σκοτάδι, εκείνη τα τραβά προς το φως. Και η αντίθεση αυτή δεν είναι απλώς αισθητική. Είναι η καρδιά του album. Ακόμη και στις πιο επιθετικές συνθέσεις, η μελωδική παρουσία της αφήνει ένα ίχνος ομορφιάς. Αυτό ακριβώς έχει ξεχωρίσει και ο διεθνής Τύπος, με αρκετές κριτικές να θεωρούν τις ερμηνείες της και ειδικά τα κομμάτια γύρω από τη φωνή της ως τα σημαντικότερα highlights του δίσκου.

Ένα comeback που δεν χρειάζεται δικαιολογία

Το Ad Pulchram Mortem έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν κοιτάξεις την ιστορία της μπάντας.

Οι Soulgrind δημιουργήθηκαν το 1992 και ξεκίνησαν ως πιο raw death/doom σχήμα, πριν εξελιχθούν σταδιακά προς Gothic, Black και Thrash Metal κατευθύνσεις. Το album του 2010, The Tuoni Pathway, ήταν μέχρι σήμερα η τελευταία full-length κυκλοφορία τους.

Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο βασικός πυρήνας παραμένει αναγνωρίσιμος, με τους Lord Heikkinen, Tanya Lilith και Azhemin να συνεχίζουν την ιστορία, ενώ το line-up έχει ενισχυθεί με τον Micko Hell, τον JP και τον Suntio.

Το σημαντικό είναι ότι η επιστροφή τους δεν ακούγεται σαν προσπάθεια αναβίωσης. Ακούγεται σαν συνέχεια.

Συμπέρασμα

Οι Soulgrind χρειάστηκαν δεκαέξι χρόνια για να επιστρέψουν. Και τελικά επέστρεψαν με έναν δίσκο που μοιάζει σαν να περίμενε όλο αυτό το διάστημα να βρει την κατάλληλη στιγμή.

Το Ad Pulchram Mortem είναι ένας σκοτεινός, μελωδικός και ατμοσφαιρικός δίσκος που παντρεύει το Black Metal με το Gothic, το Doom, το Death και το Thrash, χωρίς να εγκαταλείπει ποτέ τη φινλανδική μελαγχολία που βρίσκεται στον πυρήνα του.

Οι κιθάρες έχουν βάρος. Τα drums έχουν δύναμη. Τα harsh vocals φέρνουν το σκοτάδι. Και η Tanya Lilith φέρνει την ομορφιά. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος γεμάτος αντιθέσεις.

Άγριος αλλά μελωδικός.

Σκοτεινός αλλά όμορφος.

Βαρύς αλλά συναισθηματικός.

Παλιός στην ψυχή, αλλά σύγχρονος στην εκτέλεση.

Το Ad Pulchram Mortem δεν προσπαθεί να αποδείξει ότι οι Soulgrind επέστρεψαν. Το αποδεικνύει μόνο του. Και αν αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαεξάχρονης σιωπής, τότε ίσως άξιζε η αναμονή.

Welcome back, Soulgrind.

Το tracklist του "Ad Pulchram Mortem":

1. Nousee Musta Lintu

2. The Origin of the White Serpent

3. Jylhä Metsämies

4. The Last Day of Therinon

5. In the Circus of Tuonela

6. Dark Water Wide

7. Tears of the Earth

8. A Whispered Curse Upon the Gale

9. As a Narrow Fjord Descends

10. Into the Shadows of Devotion

STEVIL