Ο μουσικός από την Κύπρο, ο Constantinos Hadjipolycarpou, έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στο Rock N' Roll Town και τον Stevil.
Ο Constantinos Hadjipolycarpou είναι ένας greek rock μουσικός που ξεδιπλώνει το ταλέντο του στις σκηνές μέσα από το album του "Ο έρωτας στα χρόνια της φοβέρας". Σε αυτή τη συνέντευξη μας μίλησε για το νέο του album "Ο έρωτας στα χρόνια της φοβέρας", για τα τραγούδια του και για τη μουσική του παιδεία.
RnRT: Γεια σου Constantine Hadjipolycarpou και καλωσόρισες στο Rock N’ Roll Town. Ο τίτλος του δίσκου παραπέμπει σε μια εποχή φόβου. Ποιο είναι το προσωπικό ή κοινωνικό βίωμα που γέννησε αυτή τη θεματική;
Constantinos Hadjipolycarpou: Γεία σας, ευχαριστώ για την φιλοξενία και καλως ανταμώσαμε. Ο δίσκος ειναι προσωπική ανάγνωση, με προσωπικά βιώματα, σε μια εποχή που ο φόβος σε κοινωνικό επίπεδο ήταν προταγωνιστής, τουλάχιστον στην περίοδο που γράφτηκε. Ζούμε σε μια εποχή που φοβόμαστε, απλα έχουμε περισσότερα μέσα να επιβεβαιώνουμε αυτους τους φόβους. Έτσι κι αλλός ο Έρωτας μας εκθέτει αλλά παράλληλα ειναι και αυτός που μας παρακινεί σε τέτοιες περιόδους.
RnRT: Πώς διαμορφώνεται η ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική εξομολόγηση και στον κοινωνικό σχολιασμό μέσα στα τραγούδια σου;
Constantinos Hadjipolycarpou: Αυτό που με παρακεινεί να γράψω ειναι τα δικά μου βιώματα, σαν προσωπική εξομολόγηση. Δεν μένω μονο εκει. Οι ανθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα, αναποφευκτα οτιδήποτε βιώνουμε περνάει στο σύνολο και τίποτα δεν αφορά μονάχα εμάς. Οπότε η ισορροπία έρχεται απο το ότι δεν έχω την αποκλειστικότητα σε αυτή την εξίσωση, αλλά διαμορφώνεται απο τα όσα παρατηρώ, βιώνω, αφουγκράζομαι. Η εξομολόγηση είναι η βάση, αλλά μπλέκεται με κοινωνικό σχόλιο φυσικά, σαν καθρέφτης της εποχής. Στα τραγούδια, προσωπικά συναισθήματα γίνονται καθρέφτες συλλογικών αγωνιών, όπως η μνήμη, ο έρωτας και η αυταπάτη της αλλαγής. Για αυτό και κάποιες φορές νιώθουμε τα τραγούδια τόσο δικά μας.
RnRT: Στη σύνθεση των τραγουδιών, ξεκινάς από τον στίχο ή από τη μουσική ατμόσφαιρα;
Constantions Hadjipolycarpou: Η σύνθεση για μενα ξεκινάει απο τον στίχο τον οποίο συνοδέυει μια μουσική ατμόσφαιρα. Άλλοτε σημειώνω σκέψεις και άλλοτε βγαίνουν απο μόνες τους. Η κιθάρα ή ένα ρυθμικό μοτίβο πυροδοτεί το συναίσθημα και απο εκει έρχονται οι λέξεις για να το ντύσουν.
Constantinos Hadjipolycarpou: Επηρεάστικα σαφώς απο το ελληνικό ροκ και την εναλλακτική μουσική σκηνή. Σίγουρα καθοριστικό ρόλο και επιρρόη φέρει και ο Κίκης Αποστόλου που φτίαξαμε και ηχογραφήσαμε παρέα τον δίσκο. Όπως και μέσα απο την διαμόφωση του ήχου με τις ενορχηστρώσεις του.
RnRT: Παρατηρείται μια έντονη δραματουργική συνέχεια ανάμεσα στα τραγούδια. Θεωρείς τον δίσκο ως ενιαίο concept έργο;
Constantinos Hadjipolycarpou: Ξεκάθαρα ναι, ο δίσκος ειναι ως ενιαίο concept. Όχι επιτηδευμένα, αλλά σε φυσική αλληλουχία των τραγουδιών και των ιστοριών που τα συνοδεύουν. Απο τον φόβο, στην αποκάλυψη και απο εκει στην κάθαρση.
RnRT: Πώς προσεγγίζεις ερμηνευτικά τραγούδια που έχουν έντονο συναισθηματικό βάρος; Υπάρχει κάποια τεχνική ή είναι καθαρά βιωματική διαδικασία;
Constantinos Hadjipolycarpou: Προσπαθώ να μεταφέρω την αληθεια μου, όπως στους στίχους ετσι και στην ερμηνεία. Σίγουρα η ερμηνευτική προσέγγιση προσπαθεί να συμπεριλάβει και την τεχνική διαδικασία που ειναι απαραίτητη αλλα δεν μπορει σε κανενα σημειο να απουσιάσει ή να μην δίνει παρον η καθαρα βιωματική διαδικασία. Ειδικά στην πρώτη προσπαθεια δημιουργίας υλικού, σαν πρώτο αλμπουμ, θεωρώ πως ξεχωρίζει η βιωματική διαδικασια. Άλλοτε γραψεις αυτα που ζείς και άλλοτε αυτα που δεν εχει ζήσει ακόμα.
RnRT: Πόσο σημαντικό είναι για εσένα το στοιχείο της μεσογειακής ή κυπριακής μουσικής ταυτότητας στη δημιουργία σου;
Constantinos Hadjipolycarpou: Αναμφίβολα τα μουσικά ερεθίσματα και οι μουσικές επιρροές περνούν και στο δημιουργικό κομμάτι. Τα τραγούδια ειναι σαν τους ανθρώπους, κάτι παίρνεις απο τον καθένα που έρχεσαι σε επαφή. Οπότε είναι πολύ σημαντική, κρατάει ήχους που υπάρχουν έντονα στο ελληνικό χώρο, στην πιο ροκ εκδοχή του.
πρέπει να παίρνει κοινωνική θέση;
Constantinos Hadjipolycarpou: Η τραγουδοποία οφείλει και πρέπει να θίγει ζητήματα, όχι να κηρύττει αλλα να πυροδοτεί σκέψεις και συναισθήματα. Το “Δεν Αλλάζουν”, το οποίο είχα την χαρά και την τιμή να το πούμε με την Αργυρώ Χριστοδούλου, είναι ενα κομμάτι που μιλάει για τις αυταπάτες που είτε μας τρέφουν ή θέλουμε να τρεφόμαστε απο αυτές. Εσείς τι λέτε αλλάζουν?
RnRT: Αν το album ήταν μια κινηματογραφική ταινία, ποια θα ήταν η κεντρική της εικόνα ή σκηνή;
Constantinos Hadjipolycarpou: Το άλμπουμ αν μπορούσε να γίνει κινηματογραφική ταινία, θα ήταν σίγουρα σε μια πόλη αργά το βράδυ, εκείνη την ώρα που ο καθένας έρχεται αντιμέτωπος με τους δικούς του απολογισμούς και τις δικές του μάχες. Όπως όλες οι κινηματογραφικές ταινίες που έχουν ερωτικό υπόβαθρο θα αφορούσε ενα ζευγάρι, που μέσα σε όλα αυτά τα φαντάσματα των σκέψεων του επιβιώνει. Πάντως για σκηνοθέτη ειμαι σίγουρος. Θα ήθελα τον Ρένο Χαραλαμπίδη! Αυτή την αισθητική θα ήθελα να έχει η ταινία του αλμπουμ.
RnRT: Ευχαριστούμε Constantinos Hadjipolycarpou για αυτή τη συνέντευξη! Θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους #Towners του Rock N’ Roll Town;
Constantinos Hadjipolycarpou: Ευχαριστώ θερμά τα παιδιά του Rock N' Roll Town για την φιλοξενία, και σε όλους τους Towners. Ακούστε ολόκληρο τον δίσκο, αφήστε τον να σας χτυπήσει, κι αν βρείτε κάπου στα κομμάτια μια δική σας ιστορία θα χαρώ πολύ να την μοιραστούμε. Καλή αντάμωση επι σκηνής.
Το Rock N' Roll Town ευχαριστεί τον Constantinos Hadjipolycarpou για αυτή τη συνέντευξη και τους εύχεται καλή πορεία και πολλές επιτυχίες.
Τον Constantinos Hadjipolycarpou μπορείτε να τον βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου