Το συγκρότημα από την Αθήνα οι Groove Therapist, έδωσαν αποκλειστική συνέντευξη στο Rock N' Roll Town και τον Stevil.
Οι Groove Therapist δημιουργήθηκαν στον Πειραιά το 2010. Αρχικά ξεκίνησαν ως cover band, περιοδεύοντας με εντατικούς ρυθμούς σε venues της Αθήνας, μέχρι την στιγμή που έστρεψαν την προσοχή τους σε πρωτότυπο υλικό δίνοντας μας το album "Mr. Funker The Myth", το album "Monologue" και το single "Mama, Don't Cry in Silence", το οποίο είναι αφιερωμένο στο θλιβερό δυστύχημα των Τεμπών. Σε αυτή τη συνέντευξη μας μίλησαν για την μουσική τους, για την οπτική της μπάντας τους και και για το live τους στις 19 Σεπτεμβρίου στο ΙΛΙΟΝ PLUS.
RnRT: Γεια σας Groove Therapist και καλωσήρθατε στο Rock N’ Roll Town! Groove Therapist. Ένα όνομα που από μόνο του δημιουργεί εικόνα. Ποια ήταν η «θεραπεία» που θέλατε να προσφέρετε όταν ξεκινήσατε και πόσο έχει αλλάξει αυτή μέσα στα χρόνια;
Groove Therapist: Καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση!
Νομίζω πως το όνομα Groove Therapist περιγράφει τελικά πολύ καλύτερα αυτό που είμαστε σήμερα απ’ όσο ίσως μπορούσαμε να αντιληφθούμε όταν ξεκινούσαμε. Η «θεραπεία» για εμάς δεν ήταν ποτέ με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Ήταν και παραμένει η ανάγκη να χρησιμοποιούμε τη μουσική ως έναν τρόπο να εξωτερικεύουμε πράγματα που δύσκολα θα μπορούσαν να ειπωθούν διαφορετικά.
Όταν ξεκινήσαμε, υπήρχε περισσότερο η ανάγκη να παίξουμε, να δημιουργήσουμε και να πειραματιστούμε χωρίς να βάλουμε ιδιαίτερους περιορισμούς στη μουσική μας. Με τα χρόνια, όμως, καταλάβαμε ότι αυτό που πραγματικά μας ενδιαφέρει είναι η μουσική να έχει λόγο ύπαρξης. Να προέρχεται από κάτι αληθινό. Από ένα συναίσθημα, μια εμπειρία, μια σκέψη ή ακόμα και μια εσωτερική σύγκρουση.
Αυτό ίσως είναι και το μόνο πράγμα που δεν έχει αλλάξει. Δεν γράφουμε μουσική με βάση το τι πιστεύουμε ότι θα αρέσει ή τι θεωρούμε ότι «πουλάει». Γράφουμε αυτό που έχουμε ανάγκη να γράψουμε τη δεδομένη στιγμή. Και, αν μέσα από αυτό κάποιος ακροατής αναγνωρίσει κάτι δικό του και αισθανθεί ότι η μουσική μας τον άγγιξε ή τον βοήθησε να δει κάτι διαφορετικά, τότε η «θεραπεία» έχει λειτουργήσει και για τους δύο.
Ίσως λοιπόν η μεγαλύτερη αλλαγή όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι στην αρχή θεραπευόμασταν κυρίως εμείς μέσα από τη μουσική μας. Σήμερα έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, όταν αυτή η προσωπική διαδικασία συναντά τον ακροατή, μπορεί να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από εμάς.
Groove Therapist: Νομίζω ότι αυτό που μπορούμε να υποσχεθούμε είναι μια πολύ δυνατή βραδιά, γεμάτη ενέργεια. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που θα μοιραστούμε τη σκηνή με τους Daenoma, γιατί μπορεί μουσικά να κινούμαστε σε διαφορετικά μονοπάτια, αλλά υπάρχει μια κοινή ένταση και μια πολύ δυνατή ενέργεια στον τρόπο που προσεγγίζουμε τη μουσική μας.
Για εμάς, όμως, το συγκεκριμένο live έχει και μια ακόμη ιδιαιτερότητα. Μετά από αρκετό καιρό θα επιστρέψουμε σε κομμάτια από τον πρώτο μας δίσκο, τα οποία πλέον σπάνια βρίσκουν θέση στα setlists μας. Είναι τραγούδια που έχουν έναν εντελώς δικό τους χαρακτήρα και πιστεύουμε ότι θα έχει ενδιαφέρον τόσο για όσους μας ακολουθούν από παλιά όσο και για όσους δεν τα έχουν ακούσει ποτέ ζωντανά. Φυσικά, δεν θα λείψει και το υλικό που αποτελεί τη σημερινή ταυτότητα των Groove Therapist.
RnRT: Έχετε έναν ήχο που πατάει στο progressive αλλά δεν φοβάται να γίνει σκοτεινός, κινηματογραφικός και heavy. Πάνω στη σκηνή, ποια πλευρά των Groove Therapist «ξεφεύγει» περισσότερο από τον έλεγχο;
Groove Therapist: Νομίζω πως πάνω στη σκηνή «ξεφεύγει» περισσότερο η συναισθηματική πλευρά των Groove Therapist. Όσο αυστηροί και αν είμαστε με την προετοιμασία και την εκτέλεση της μουσικής μας, τη στιγμή που ανεβαίνουμε στη σκηνή υπάρχει μια διαφορετική ενέργεια που δεν μπορείς και δεν θέλεις να ελέγξεις απόλυτα.
Η μουσική μας έχει έτσι κι αλλιώς πολλές διαφορετικές πλευρές. Δεν προσπαθούμε να περιορίσουμε αυτές τις εναλλαγές. Αν η ιστορία που θέλουμε να πούμε χρειάζεται ένταση, θα της δώσουμε ένταση. Αν χρειάζεται χώρο και συναίσθημα, θα αφήσουμε χώρο και συναίσθημα.
Στο live, όμως, όλα αυτά γίνονται πιο έντονα. Υπάρχει η αλληλεπίδραση με το κοινό, η ένταση του ήχου, η στιγμή και η αδρεναλίνη. Εκεί νομίζω ότι βγαίνει περισσότερο ο «θεραπευτής» μέσα μας — όχι επειδή χάνουμε τον έλεγχο τεχνικά, αλλά επειδή αφήνουμε το συναίσθημα να πάρει λίγο περισσότερο τον έλεγχο της ερμηνείας.
Και ίσως αυτό είναι τελικά που θέλουμε από ένα live των Groove Therapist: να είναι αρκετά ελεγχόμενο ώστε η μουσική να αποδίδεται όπως πρέπει, αλλά αρκετά ζωντανό ώστε να υπάρχει πάντα κάτι που δεν μπορεί να επαναληφθεί ακριβώς το ίδιο την επόμενη φορά.
RnRT: Τι θέλετε να βιώσει ο κόσμος στις 23:00 εκείνο το βράδυ; Να χτυπήσει κεφάλι, να ταξιδέψει, να προβληματιστεί ή να τα κάνει όλα μαζί;
Groove Therapist: Θα έλεγα ότι θέλουμε να τα κάνει όλα μαζί, αλλά όχι με την έννοια ότι έχουμε σχεδιάσει μια συγκεκριμένη «συνταγή» για το πώς πρέπει να αντιδράσει το κοινό.
Αν στις 23:00 κάποιος θέλει να “χτυπήσει το κεφάλι του”, θέλουμε να του δώσουμε αρκετούς λόγους να το κάνει. Αν σε κάποιο άλλο σημείο του live θέλει απλώς να κλείσει τα μάτια και να ταξιδέψει μέσα στη μουσική, θέλουμε να υπάρχει και αυτή η δυνατότητα. Και αν κάποιο κομμάτι τον κάνει να σκεφτεί κάτι δικό του, ακόμη καλύτερα.
Για εμάς η μουσική δεν έχει έναν μόνο ρόλο. Είναι έκφραση ιδεών, συναισθημάτων και προβληματισμών. Γι' αυτό και δεν θέλουμε να καθοδηγήσουμε τον ακροατή στο τι πρέπει να αισθανθεί. Θέλουμε να του δώσουμε αρκετό υλικό ώστε να δημιουργήσει τη δική του εμπειρία.
Άλλωστε, αυτό είναι και ένα από τα ωραία πράγματα του progressive. Μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να σε πάει από την ένταση στην ατμόσφαιρα, από το groove στο heavy και από εκεί σε κάτι εντελώς απρόσμενο.
Οπότε ναι… στις 23:00 θα θέλαμε να έχουν συμβεί όλα αυτά. Να έχει “χτυπήσει” λίγο το κεφάλι, να έχει ταξιδέψει το μυαλό και, αν γίνεται, να έχει μείνει και κάτι για να το πάρει μαζί του φεύγοντας.
RnRT: Daenoma + Groove Therapist: δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στο heavy/alternative underground. Τι σας έκανε να πείτε «ναι, αυτό το line-up έχει νόημα»;
Groove Therapist: Νομίζω ότι ακριβώς η διαφορετικότητα ήταν ο λόγος που είπαμε «ναι». Δεν θα είχε ιδιαίτερο νόημα να βάλουμε δύο μπάντες στη σκηνή που κάνουν λίγο-πολύ το ίδιο πράγμα. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο να υπάρχουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, οι οποίες όμως συναντιούνται σε ένα κοινό σημείο: την ανάγκη για ένταση, αυθεντικότητα και ελευθερία στην έκφραση.
Οι Daenoma έχουν έναν πιο άμεσο, alternative και heavy χαρακτήρα, με στοιχεία από grunge και stoner, ενώ οι Groove Therapist κινούμαστε σε ένα πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο progressive περιβάλλον. Αυτό δημιουργεί μια πολύ ωραία αντίθεση, χωρίς να αισθανόμαστε ότι οι δύο μπάντες είναι άσχετες μεταξύ τους.
Άλλωστε, αυτό είναι κάτι που μας ενδιαφέρει γενικότερα. Δεν πιστεύουμε ιδιαίτερα στην ανάγκη να χωράει κάθε μπάντα σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Αν υπάρχει καλή μουσική και μια ειλικρινής πρόθεση πίσω από αυτή, τότε μπορεί να υπάρξει επικοινωνία, ανεξάρτητα από το genre.
Οπότε το συγκεκριμένο line-up έχει νόημα ακριβώς επειδή δεν είναι «ομοιόμορφο». Είναι δύο διαφορετικές διαδρομές προς μια κατεύθυνση. Και πιστεύουμε ότι αυτό κάνει τη βραδιά πολύ πιο ενδιαφέρουσα και για τις δύο μπάντες αλλά κυρίως για το κοινό.
RnRT: Υπάρχει κάποιο κομμάτι των Groove Therapist που στο studio είναι «δικό σας», αλλά πάνω στη σκηνή μετατρέπεται σε κάτι εντελώς διαφορετικό;
Groove Therapist: Ναι, υπάρχουν κομμάτια που πάνω στη σκηνή αποκτούν μια διαφορετική διάσταση. Και νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να συμβεί σε ένα κομμάτι.
Στο studio έχεις τον χρόνο και τη δυνατότητα να ελέγξεις κάθε λεπτομέρεια. Να αποφασίσεις ακριβώς τι θα ακούσει ο ακροατής, πώς θα χτιστεί η ατμόσφαιρα, πού θα μπει κάθε όργανο. Στη σκηνή όμως το κομμάτι παύει κατά κάποιον τρόπο να είναι μόνο δικό σου. Αποκτά την ενέργεια της μπάντας, του χώρου και κυρίως του κοινού.
Αυτό το έχουμε βιώσει πολύ έντονα και με το Monologue. Υπάρχουν κομμάτια που στο studio τα αντιλαμβανόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, αλλά όταν τα παίζουμε ζωντανά αποκτούν μεγαλύτερη ένταση, διαφορετικές δυναμικές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια αίσθηση που δεν υπήρχε με την ίδια μορφή στην ηχογράφηση.
Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που μας αρέσει τόσο το live. Δεν προσπαθούμε να αναπαράγουμε μηχανικά το studio. Θέλουμε να σεβόμαστε τη σύνθεση, αλλά ταυτόχρονα να της επιτρέπουμε να αναπνέει και να εξελίσσεται πάνω στη σκηνή.
Οπότε, αν με ρωτάς αν υπάρχει κάποιο κομμάτι που γίνεται «εντελώς διαφορετικό», θα έλεγα ότι δεν είναι απαραίτητα ένα συγκεκριμένο τραγούδι. Είναι περισσότερο η ίδια η εμπειρία του να πάρεις κάτι που δημιουργήθηκε σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον και να το αφήσεις ελεύθερο μπροστά σε κόσμο. Εκεί μπορεί πραγματικά να συμβεί κάτι που δεν είχες προβλέψει.
RnRT: Στην εποχή των playlists, των αλγορίθμων και του endless scrolling, γιατί πιστεύετε ότι κάποιος πρέπει να αφήσει το σπίτι του και να έρθει σε ένα underground live;
Groove Therapist: Γιατί υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο να ακούς μουσική και στο να τη βιώνεις.
Μπορείς σήμερα να ακούσεις σχεδόν οτιδήποτε θέλεις, οποιαδήποτε στιγμή, από οπουδήποτε. Οι playlists και οι αλγόριθμοι είναι εξαιρετικά εργαλεία, αλλά τελικά σου προσφέρουν μια ελεγχόμενη και εξατομικευμένη εμπειρία. Ένα underground live είναι ακριβώς το αντίθετο. Δεν ξέρεις απόλυτα τι θα συμβεί.
Βρίσκεσαι σε έναν χώρο με ανθρώπους που μπορεί να μην γνωρίζεις, ακούς μια μπάντα που ίσως ανακαλύπτεις εκείνη τη στιγμή, υπάρχει η ένταση του ήχου, η ενέργεια των μουσικών, οι αντιδράσεις του κοινού και όλες αυτές οι μικρές ατέλειες που κάνουν μια ζωντανή εμφάνιση μοναδική. Δεν υπάρχει το «skip», ούτε μπορείς να πατήσεις pause επειδή κάτι δεν σου άρεσε. Και αυτό είναι μέρος της γοητείας. 
Και υπάρχει και κάτι ακόμη. Το underground είναι ένας από τους τελευταίους χώρους όπου η μουσική μπορεί να υπάρξει χωρίς να χρειάζεται πρώτα να περάσει από τον αλγόριθμο για να αποκτήσει αξία. Πηγαίνεις σε ένα live όχι επειδή κάποιος σου είπε ότι πρέπει να το ακούσεις, αλλά επειδή θέλεις να ανακαλύψεις κάτι.
Ίσως λοιπόν ο πραγματικός λόγος για να αφήσει κάποιος το σπίτι του είναι πολύ απλός: γιατί μια συναυλία είναι μια εμπειρία που συμβαίνει μόνο μία φορά. Μπορείς να ξανακούσεις το τραγούδι αύριο. Δεν μπορείς όμως να ξαναζήσεις ακριβώς το ίδιο βράδυ.
RnRT: Αν μπορούσατε να βάλετε έναν «κανόνα» στο κοινό πριν ανοίξουν τα φώτα στο ΙΛΙΟΝ
plus, ποιος θα ήταν;
plus, ποιος θα ήταν;
Groove Therapist: Να έρθετε χωρίς προκαταλήψεις.
Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο «πρέπει» να ακούσει κάποιος τους Groove Therapist. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει τα τραγούδια μας, ούτε να ξέρει από progressive, alternative ή οποιοδήποτε άλλο genre. Θα θέλαμε απλώς, για αυτή τη μία περίπου ώρα, να αφήσει λίγο στην άκρη όσα περιμένει να ακούσει και να μας επιτρέψει να τον πάμε κάπου.
Και ίσως υπάρχει και ένας δεύτερος, άτυπος κανόνας: να είναι πραγματικά εκεί. Όχι απλώς σωματικά στον χώρο, αλλά παρών. Να ακούσει, να αισθανθεί, να κινηθεί, να φωνάξει — ακόμη και να φύγει με μια διαφορετική άποψη από αυτή που είχε όταν μπήκε.
Γιατί αυτό θέλουμε από τη μουσική μας. Όχι να επιβάλει κάτι στον ακροατή, αλλά να του προκαλέσει μια αντίδραση.
Οπότε, αν πρέπει να το κάνω μία φράση: αφήστε τις προσδοκίες στην πόρτα και μπείτε μέσα με ανοιχτό μυαλό. Τα υπόλοιπα είναι δικά μας.
RnRT: Μετά το τέλος του live στις 19 Σεπτεμβρίου, τι θα θέλατε να λέει κάποιος φεύγοντας από το ΙΛΙΟΝ plus για τους Groove Therapist;
Groove Therapist: Θα θέλαμε να φύγει και να πει «αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάτι να πουν».
Δεν μας ενδιαφέρει τόσο να φύγει κάποιος λέγοντας απλώς ότι άκουσε μια καλή μπάντα ή ότι είδε ένα καλό live. Αυτά είναι αυτονόητες προσδοκίες για οποιονδήποτε ανεβαίνει στη σκηνή.
Θα θέλαμε να έχει αισθανθεί ότι παρακολούθησε κάτι που είχε ταυτότητα. Ότι πίσω από τη μουσική, την ένταση, το groove, τα heavy σημεία και όλα όσα συμβαίνουν πάνω στη σκηνή, υπήρχε μια πραγματική ανάγκη για έκφραση.
Και ιδανικά, να φύγει έχοντας κάποιο κομμάτι να γυρίζει στο μυαλό του. Μια μελωδία, ένα riff, μια εικόνα, έναν στίχο ή ακόμη και μια σκέψη που δεν είχε όταν μπήκε στον χώρο.
Αν συμβεί αυτό, τότε για εμάς το live έχει πετύχει τον σκοπό του. Γιατί στο τέλος δεν θέλουμε απλώς να μας θυμούνται. Θέλουμε να τους έχει μείνει κάτι από εμάς.
RnRT: Ευχαριστούμε Groove Therapist για αυτή την υπέροχη συζήτηση! Θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους #Towners του Rock N’ Roll Town;
Groove Therapist: Εμείς ευχαριστούμε πολύ το Rock N’ Roll Town για την πρόσκληση και για τον χώρο που δίνει στην underground μουσική.
Στους #Towners θα θέλαμε να πούμε κάτι πολύ απλό: μη σταματάτε να ψάχνετε. Μη μένετε μόνο σε αυτά που σας προτείνουν οι αλγόριθμοι, στα μεγάλα ονόματα ή σε ό,τι βρίσκεται συνεχώς μπροστά σας. Υπάρχει απίστευτα πολλή μουσική εκεί έξω που αξίζει να ανακαλυφθεί και πολλές φορές τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα βρίσκονται ακριβώς εκεί που δεν κοιτάμε.
Ακούστε, πηγαίνετε σε lives, γνωρίστε καινούργιες μπάντες και, κυρίως, δώστε μια ευκαιρία στη μουσική να σας εκπλήξει.
Και αν στις 19 Σεπτεμβρίου βρεθείτε στο ΙΛΙΟΝ plus, ελάτε να γνωριστούμε από κοντά! Εμείς θα είμαστε εκεί με πολύ καλή διάθεση για μια όμορφη μουσική βραδιά!
See you in the underground!
Το Rock N' Roll Town ευχαριστεί τους Groove Therapist για αυτή τη συνέντευξη και τους εύχεται καλή πορεία και πολλές επιτυχίες.
Τους Groove Therapist μπορείτε να τους βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου