Amthrya - Onnen (Review)

«ONNEN: Το μίσος δεν πεθαίνει ποτέ!»»

Υπάρχουν black metal albums που μιλούν για το σκοτάδι. Και υπάρχουν albums που προσπαθούν να το κάνουν να αποκτήσει μορφή, ιστορία και δική του βούληση. Το “Onnen” των AMTHRYA φαίνεται να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Η ιταλική μπάντα, με frontwoman την Kasumi Onryō, επιστρέφει στις 11 Οκτωβρίου μέσω της Ad Noctem Records με ένα concept album εννέα κομματιών, χτισμένο πάνω στην ιαπωνική έννοια Onnen (怨念): το βαθύ, επίμονο μίσος και rancour που δεν πεθαίνει μαζί με την αιτία που το γέννησε. Το album παρουσιάζεται ως μια opera πέντε πράξεων, όπου το μίσος μετατρέπεται σταδιακά από ανθρώπινο συναίσθημα σε φυσική, μεταφυσική και τελικά κοσμική δύναμη.

Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον. Οι AMTHRYA δεν χρησιμοποιούν την ιαπωνική μυθολογία απλώς ως αισθητικό περιτύλιγμα. Η ιστορία του “Onnen” χρησιμοποιεί ιερά δέντρα, kami, κατάρες, φαντάσματα, θάλασσες και νεκρούς για να δείξει πώς το μίσος μπορεί να επιβιώσει από τον άνθρωπο που το δημιούργησε και να συνεχίσει να εξαπλώνεται.

Ένα album που θέλει να ακουστεί σαν μία ενιαία ιστορία

Αυτό που κάνει το “Onnen” ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε επίπεδο σύλληψης είναι ότι οι AMTHRYA δεν παρουσιάζουν εννέα ανεξάρτητα black metal κομμάτια. Η ίδια η μπάντα το έχει σχεδιάσει ως πεντάπρακτη όπερα, με κάθε act να μετακινεί την ιστορία ένα βήμα πιο βαθιά: από τη γέννηση της κατάρας, στη μνήμη του πόνου, στη σίτιση του σκοταδιού, στην αναπόφευκτη καταστροφή και τελικά στην καθιέρωση του μίσους ως κοσμικού νόμου.

Παράλληλα, το “Onnen” σηματοδοτεί μια καινούργια εποχή για τους AMTHRYA, καθώς έρχεται μαζί με ανανεωμένη σύνθεση γύρω από την Kasumi Onryō, τον Barry Yukimura, τον Nik Shinigami και τον Norman Arashi. Η ιστορία της μπάντας έχει ήδη κινηθεί σε black metal, avant-garde και death/doom περιοχές, με ιδιαίτερη έμφαση στις σκοτεινές ατμόσφαιρες και στη θεατρική φωνητική παρουσία της Onryō. Το νέο album φαίνεται να παίρνει αυτά τα στοιχεία και να τα οργανώνει γύρω από ένα πολύ πιο συγκεκριμένο αφηγηματικό πλαίσιο.

Η κατάρα γεννιέται

Το album ανοίγει με το “Chinmoku no Jinja”, όπου μια γυναίκα που πενθεί βεβηλώνει ένα ιερό δέντρο και προκαλεί την εμφάνιση σκοτεινών οντοτήτων. Ακολουθεί το “Jūsō”, βασισμένο στο τελετουργικό Ushi no Toki Mairi, όπου μια κούκλα από άχυρο που αντιπροσωπεύει τον προδότη καρφώνεται στο δέντρο. Η κατάρα όμως δεν είναι μονόδρομος. Το ίδιο το δηλητήριο επιστρέφει τελικά σε εκείνον που το απελευθέρωσε.

Αυτό δίνει από την αρχή στο “Onnen” μια σχεδόν τραγική λογική: το μίσος δεν τιμωρεί μόνο τον στόχο του· καταστρέφει και αυτόν που το κουβαλά.

Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν

Jūsō

Το “Jūsō” αποτελεί ουσιαστικά τη φυσική συνέχεια του “Chinmoku no Jinja” και μεταφέρει το concept από τη βεβήλωση στη συνειδητή πράξη της εκδίκησης. Το τραγούδι βασίζεται στο Ushi no Toki Mairi, μια τελετουργική μορφή κατάρας όπου η μορφή του προδότη αποτυπώνεται σε μια straw effigy και καρφώνεται πάνω στο ιερό δέντρο. Το σημαντικό όμως είναι πως η κατάρα δεν μένει στον αποδέκτη της. Γίνεται δίκοπο όπλο και δηλητηριάζει τελικά εκείνον που την εξαπέλυσε.

Αυτό ταιριάζει απόλυτα με τη βασική ιδέα του “Onnen”: το μίσος δεν είναι απλώς μια αντίδραση απέναντι σε κάποιον που σε πλήγωσε. Είναι κάτι που τρέφεται από τον ίδιο τον άνθρωπο μέχρι να τον καταπιεί. Οι AMTHRYA φαίνεται να αντιμετωπίζουν την εκδίκηση όχι ως λύτρωση αλλά ως μηχανισμό αυτοκαταστροφής, βάζοντας από πολύ νωρίς τα θεμέλια για την εξάπλωση της κατάρας στα επόμενα acts.

Shūdan Bōrei

Το “Shūdan Bōrei” μεταφέρει την αφήγηση στις ακτές του Izu και στις ψυχές ανθρώπων που χάθηκαν σε βομβαρδισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με το concept του album, οι νεκροί επιστρέφουν ως φαντάσματα-εκτελεστές, παγιδευμένοι σε έναν ατέρμονο κύκλο θανάτου και εκδίκησης.

Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος είναι σημαντική, γιατί εδώ το Onnen ξεφεύγει από την προσωπική εκδίκηση. Το μίσος γίνεται κληρονομιά του πολέμου. Οι άνθρωποι πεθαίνουν, αλλά η οργή τους παραμένει. Και η ίδια η ονομασία Shūdan Bōrei σημαίνει ουσιαστικά «ομάδα/σύνολο φαντασμάτων», μια έννοια που έχει συνδεθεί με ιαπωνική ιστορία φαντασμάτων γύρω από νεκρούς του πολέμου και τη θάλασσα.

Αυτό κάνει το κομμάτι ιδιαίτερα σημαντικό μέσα στη δομή του δίσκου: η κατάρα παύει να είναι προσωπική και αποκτά συλλογική μνήμη.

Void’s Undertow

Με το “Void’s Undertow” η αφήγηση έχει ήδη περάσει σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Το τραγούδι ανήκει στο τρίτο act, “The Feeding Darkness”, και παρουσιάζει τις δυνάμεις του ωκεανού να παρασύρουν τους ανθρώπους προς τη διάλυση, μέχρι το σκοτάδι να αποκτήσει τη μορφή μιας θεότητας δεμένης με το αιώνιο κενό.

Είναι μια κομβική μεταμόρφωση για το concept. Στην αρχή έχουμε έναν άνθρωπο που μισεί. Εδώ έχουμε ένα σκοτάδι που πλέον τρέφεται από τους ανθρώπους. Η θάλασσα λειτουργεί σαν τεράστιος καθρέφτης της ανθρώπινης βίας και της απελπισίας: όποιος μπει μέσα της δεν επιστρέφει απλώς νεκρός, αλλά γίνεται μέρος της ίδιας δύναμης που τον κατάπιε. Έτσι το “Onnen” συνεχίζει να μεγαλώνει, μέχρι να πάψει να είναι ανθρώπινο συναίσθημα και να μετατραπεί σε κάτι σχεδόν κοσμογονικό.

Onnen no Ōkotoba

Το φινάλε, “Onnen no Ōkotoba”, δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται για λύτρωση.

Η τελευταία πράξη παίρνει τη μορφή τελετουργίας που σκίζει το όριο ανάμεσα στους κόσμους και εγκαθιστά το μίσος ως κοσμικό νόμο. Και αυτό είναι ίσως το πιο σκοτεινό στοιχείο ολόκληρου του concept.

Δεν υπάρχει νικητής. Δεν υπάρχει κάθαρση. Το μίσος δεν νικιέται. Το μίσος κερδίζει.

Η νέα εποχή των Amthrya

Το “Onnen” σηματοδοτεί παράλληλα μια νέα εποχή για τους AMTHRYA, καθώς μαζί με τον δίσκο παρουσιάζεται και η ανανεωμένη σύνθεση: Kasumi Onryō στα φωνητικά, Barry Yukimura σε κιθάρες, δεύτερα φωνητικά και orchestral arrangements, Nik Shinigami στο μπάσο και Norman Arashi στα drums.

Η μπάντα έχει ήδη κινηθεί σε dissonant black metal μονοπάτια, με προηγούμενες κυκλοφορίες όπως το “Incision of Gem” να συνδυάζουν black metal με avant-garde, death και doom επιρροές και μια έντονα θεατρική φωνητική παρουσία της Kasumi Onryō.

Το νέο album, όμως, φαίνεται να ανεβάζει το concept σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Δεν έχουμε ακόμη ολόκληρο το “Onnen” για να μιλήσουμε για τελική ηχητική εικόνα ή να βάλουμε βαθμολογία. Έχουμε όμως πλέον το “Shūdan Bōrei” ως πρώτο πραγματικό παράθυρο στον δίσκο και ένα concept που δείχνει εξαιρετικά φιλόδοξο.

Αν οι AMTHRYA καταφέρουν να μεταφέρουν μουσικά αυτή την αργή μετάλλαξη —από προσωπική οργή σε κατάρα, από κατάρα σε συλλογικό τραύμα και από εκεί σε κοσμική δύναμη— τότε το “Onnen” μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις πιο σκοτεινές και θεατρικές black metal κυκλοφορίες του φθινοπώρου.

Ένα album που χτίζει ατμόσφαιρα πριν χτίσει καταστροφή

Το ενδιαφέρον με το “Onnen” βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το concept φαίνεται να μεγαλώνει μαζί με τον ίδιο τον δίσκο. Δεν ξεκινά από την απόλυτη καταστροφή· ξεκινά από κάτι πολύ πιο ανθρώπινο: τον πόνο, την απώλεια, την εκδίκηση και την αδυναμία να αφήσεις πίσω σου αυτό που σε έχει σημαδέψει. Από εκεί και πέρα, το συναίσθημα μετατρέπεται σε κατάρα, η κατάρα σε δύναμη και η δύναμη σε κάτι που δεν περιορίζεται πλέον στην ανθρώπινη ύπαρξη. Αυτή η κλιμάκωση είναι που κάνει το “Onnen” να μοιάζει περισσότερο με τη σκοτεινή τελετουργία παρά με ένα απλό black metal άλμπουμ. Η νέα σύνθεση των AMTHRYA και η έμφαση στις dissonant ατμόσφαιρες, στο ιαπωνικό folklore και στη θεατρικότητα που ενισχύουν αυτή την αίσθηση.

Παράλληλα, η πεντάπρακτη δομή δίνει στον δίσκο έναν ξεκάθαρο δραματουργικό χαρακτήρα. Τα εννέα κομμάτια λειτουργούν σαν κεφάλαια μιας ιστορίας όπου κάθε προηγούμενη πράξη αφήνει το αποτύπωμά της στην επόμενη. Από το ιερό δέντρο και την αρχική κατάρα, μέχρι τα φαντάσματα του Izu, τον ωκεανό, την παγκόσμια καταστροφή και τελικά την εγκαθίδρυση του μίσους ως κοσμικού νόμου, το “Onnen” ανεβάζει σταδιακά το διακύβευμα. Το πρώτο single “Shūdan Bōrei”, που κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου, αποτελεί μέχρι στιγμής για το κοινό το μοναδικό διαθέσιμο ηχητικό δείγμα αυτής της νέας εποχής και επιβεβαιώνει τουλάχιστον σε επίπεδο concept πόσο βαθιά θέλει η μπάντα να βυθίσει τον ακροατή στον κόσμο του άλμπουμ.

Ένας δίσκος γεννημένος μέσα στην αλλαγή

Το A Path Apart δεν γράφτηκε σε περίοδο στασιμότητας. Covid isolation. Νέα πατρότητα. Αλλαγές στην επαγγελματική ζωή. Και ο drummer της μπάντας να μετακομίζει στην Ισλανδία.

Όλα αυτά επηρέασαν τη διαδικασία δημιουργίας. Παράλληλα όμως φαίνεται πως ανάγκασαν τα μέλη να γίνουν περισσότερο αυτάρκη, τόσο προσωπικά όσο και μουσικά. Και αυτή η αυτονομία, σύμφωνα με την ίδια την μπάντα, τους βοήθησε να καταλάβουν καλύτερα ποια είναι η πραγματική φωνή των ARCTOS. Αυτό ίσως είναι και το πραγματικό νόημα πίσω από το A Path Apart. Δεν αφορά μόνο την απομάκρυνση από μια πίστη. Αφορά την εύρεση ταυτότητας μέσα από την αλλαγή.

Συμπέρασμα

Το “Onnen” δεν προσπαθεί απλώς να μιλήσει για το μίσος. Θέλει να το αντιμετωπίσει σαν ζωντανή, μεταδοτική και αθάνατη δύναμη, κάτι που γεννιέται μέσα στον άνθρωπο αλλά τελικά ξεφεύγει από τον έλεγχό του. Αυτό δίνει στους AMTHRYA χώρο να ενώσουν black metal, ιαπωνικό folklore, horror imagery και μια σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση σε ένα ενιαίο σκοτεινό σύμπαν.

Το αν η μουσική θα καταφέρει να σταθεί στο ύψος αυτής της φιλόδοξης ιστορίας θα φανεί ολοκληρωτικά στις 11 Οκτωβρίου 2026, όταν το album κυκλοφορήσει μέσω της Ad Noctem Records. Μέχρι τότε, το “Shūdan Bōrei” λειτουργεί ως η πρώτη πύλη προς έναν κόσμο όπου οι νεκροί θυμούνται, οι κατάρες επιβιώνουν και το μίσος δεν πεθαίνει ποτέ.

Το μίσος μόλις απέκτησε soundtrack!

Το tracklist του "Onnen":

1. Chinmoku no Jinja

2. Jusō

3. Shudan Bōrei

4. Crawling Grudge

5. Shin'en

6. Void’s Undertow

7. Lay of Ruin

8. Onnen

9. Onnen no Ōkotoba

STEVIL